ในบรรดารายชื่อหนังสือรวมเรื่องสั้นที่ส่งเข้าประกวดซีไรต์ปีนี้ จำนวน ๗๖ เล่ม มีอยู่เล่มหนึ่งปรากฏชื่อผู้เขียนเป็นพระ ชื่อจริง ฉายาจริง “พระมหาสมจินต์ สัมมาปัญโญ” ในหนังสือ “เอวังก็มีประการฉะนี้” ยังไม่เห็นหนังสือ ก็พอเดาออกว่าถ้าพระออกมาเขียนวรรรกรรม และชื่อหนังสืออย่างนี้ น่าจะเป็นเรื่องราวจากแวดวงผ้าเหลือง
โชคดีมืดสีแทงไม่พลาด (ถ้าเป็นหวยล่ะไม่ว่า)
เล่มนี้เป็นเรื่องสั้นชีวิตของพระ เขียนจากผู้ที่เป็นพระจริงๆ ในกระแสที่หนังสือฮาวทูธรรมะกำลังฮิต และไฮโซเมืองไทยให้ความสนใจกับพุทธศาสนาจนคนชนชั้นกลางแปลกใจ และบนหน้าหนังสือพิมพ์เต็มไปด้วยเรื่องราวของเพศบรรพชิตที่ต้องเผชิญกับโลกยุคใหม่อันล่อแหลม เลยดูเหมือนออกมาได้ตรงจังหวะเวลาที่คนนอกวัดอยากรับรู้เรื่องในวัด ไม่เพียงแต่ในแง่ธรรมะ แต่ในแง่ที่ว่าพระสงฆ์องค์เจ้าเป็น อยู่ กิน หลับ นอนกันจริงๆ อย่างไร อยู่ยาก อยู่เย็น หรืออยู่อย่างพระที่ควรยกมือกราบไหว้บูชาได้สนิทใจอยู่หรือ
มืดสีคงไม่กล้าเล่ามุมมองว่าเห็นว่าดีหรือไม่ดีจากการได้อ่านเล่มนี้ เพราะยังไม่ใช่เวลาร่ำเวลาอันสมควร เพียงจะสู่กันฟังว่า เมื่อพระเขียนเรื่องสั้นลอกคราบสงฆ์ด้วยกันเองแล้ว มีอะไรในเล่มบ้าง
หนึ่งวันมียี่สิบสี่ชั่วโมง นี่เป็นโอกาสเปิดกว้างสำหรับทุกคน ไม่ควรหยุดคิดสร้างสรรค์ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ เรามองเห็นคุณค่าของตัวเองก็ต่อเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงสิ่งแปลกใหม่ตลอดเวลา ความเซ็งเกิดเมื่อเราหยุดอยู่กับที่จำเจซ้ำซากวันแล้ววันเล่า นักบริหารระดับสูงใจกลางกรุงเทพฯกำลังเกิดอาการเซ็งอย่างหนักบนตึกสูงระฟ้านั่น เนื่องเพราะวัน ๆ มัวยุ่งอยู่กับเอกสารกองโตมีตัวเลขพัวพันยุ่งเหยิงไปหมด ในขณะที่พ่อเฒ่าผู้เป็นกระดูกสันหลังของชาติกำลังเพลิดเพลินอยู่กับการเก็บผลผลิตเกษตรกลางทุ่ง ยืนโต้กับสายลมและแสงแดด
ทุกคนเกิดมาโดยไม่รู้ว่าตัวเองมาจากไหนและมาได้อย่างไร แม้จะมีหลักศาสนาสอนอยู่ แต่หลายคนก็ไม่มีภูมิปัญญาพอที่จะเข้าใจได้ ทุกชีวิตเมื่อเกิดมาแล้วต่างก็มีวิธีการเอาตัวรอดในรูปแบบต่างกันออกไป 
พูดถึงเรื่องการเทศน์แล้ว ในอำเภอดงตาลไม่มีใครเยี่ยมยุทธ์เท่าหลวงตาอ้วน ด้วยบุคลิกลักษณะที่โขมงโฉงเฉง รูปร่างอ้วนใหญ่ เสียงดังฟังชัด ทำให้ความเป็นนักเทศน์ของแกโดดเด่นเหนือใครในวงการ
ท่ามกลางแมกไม้ขุนเขาแม่น้ำลำธารยามพลบค่ำ สกุณาใหญ่น้อยส่งเสียงเรียกกันเป็นที่เข้าใจในหมู่สกุณา อีกไม่นาน ภารกิจประจำวันจะปิดฉากลง หลายชีวิตเตรียมพักผ่อนสะสมเรี่ยวแรงไว้ต่อสู้ภารกิจในวันใหม่ ดวงตะวันที่ให้แสงสว่างแก่โลกกำลังจะลับขอบฟ้า ในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า
สายแปดโมงเช้าแล้ว เสียงสัญญาณระฆังบ่งบอกให้รู้ว่าถึงเวลาร่ำเรียนหาวิชาใส่ตัวเพื่อเอาไปต่อสู้กับหนทางลำบากข้างหน้า แต่เณรติ่งกับเณรตู้เพิ่งงัวเงียลุกจากที่นอนด้วยท่าทางดูเหมือนจะลำบากเต็มทน
